Een vrouw werkt als directiesecretaresse. Zij ondersteunt de directie, beheert agenda’s, bereidt vergaderingen voor en fungeert als organisatorisch aanspreekpunt. Vanaf een bepaald moment gaat zij daarnaast ook marketing- en communicatiewerkzaamheden uitvoeren. Belangrijk detail: deze uitbreiding van het takenpakket leidt niet tot een salarisverhoging. Schriftelijk wordt zelfs bevestigd dat de arbeidsvoorwaarden ongewijzigd blijven. Het salaris dat zij ontvangt, is dus het salaris voor haar werk als secretaresse.

Salarisverlaging

Jaren later besluit de werkgever de marketing- en communicatietaken uit te besteden aan een externe partij. De secretaresse houdt haar oorspronkelijke secretariële werkzaamheden over. Omdat het grootste deel van haar functie is vervallen, past volgens de werkgever het bestaande salaris niet meer. Er volgt een voorstel tot salarisverlaging van meer dan 30%, uitgesmeerd over twee jaar.

Geen salarisverhoging

De vrouw is het daar niet mee eens en stapt naar de rechter. Die stelt de vrouw in het gelijk. De rechter vindt het niet redelijk om, vanwege het wegnemen van de extra taken, het salaris van de vrouw te verlagen. Daarbij is van belang dat de vrouw nooit een salarisverhoging heeft gekregen voor de extra taken. Dat de werkgever de functie nu anders waardeert en ook uit een benchmarkonderzoek een lager salaris volgt voor een directiesecretaresse met ruime ervaring, maakt dit niet anders. De werkgever moet het oorspronkelijke salaris blijven betalen. Van de secretaresse kan niet worden verwacht dat zij instemt met de salarisverlaging.